![โรคข้ออักเสบของข้อข้อเท้า](/images/บทความ/1898/โรคข้ออักเสบของข้อข้อเท้า.jpg)
Arthrosis ของข้อข้อเท้าเป็นโรคความเสื่อมและ dystrophic ของโครงสร้างของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกส่งผลกระทบต่อรยางค์ล่างถือเป็นหนึ่งในรูปแบบของโรคข้ออักเสบที่พบบ่อยที่สุด: คิดเป็นสัดส่วนมากถึง 30% ของจำนวนกรณีทั้งหมดของความเสียหายของข้อต่อความเสื่อมและ dystrophicกระบวนการทางพยาธิวิทยาเกิดขึ้นไม่เพียงแต่ในผู้ป่วยสูงอายุเท่านั้นผู้ป่วยประมาณหนึ่งในสี่เป็นผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 40 ปี
ความผิดปกตินี้มาพร้อมกับความเจ็บปวดอย่างต่อเนื่องและการทำงานของข้อต่อและรยางค์ล่างลดลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปหากไม่มีการรักษา อาการจะดำเนินไปและไม่หายไปเองการวินิจฉัยและการรักษาความผิดปกติเป็นงานของแพทย์กระดูกและข้อ (ขึ้นอยู่กับสาเหตุ แพทย์บาดแผล รวมถึงแพทย์กายภาพบำบัดและนักกายภาพบำบัดขึ้นอยู่กับสาเหตุ)
สาเหตุของโรคข้อเข่าเสื่อม
โรคข้อเข่าเสื่อมถือเป็นโรคที่เกิดจากหลายสาเหตุการพัฒนาเกิดขึ้นอันเป็นผลมาจากอิทธิพลของกลุ่มสาเหตุเมื่ออายุมากขึ้น จำนวนปัจจัยที่กระตุ้นให้เกิดโรคก็เพิ่มขึ้น ดังนั้นโอกาสที่จะเกิดกระบวนการทางพยาธิวิทยาจึงเพิ่มขึ้นแต่ไม่ใช่ทุกอย่างจะง่ายนัก
กลไกการเกิดโรค
![สาเหตุของโรคข้อเข่าเสื่อม](/images/บทความ/1898/สาเหตุของโรคข้อเข่าเสื่อม.jpg)
มีสาเหตุหลายประการที่ทำให้เกิดข้อเข่าเสื่อม โดยสาเหตุที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่:
- การออกกำลังกายอย่างไม่มีเหตุผล
- การบาดเจ็บ;
- การดำเนินงาน;
- โรคเมตาบอลิซึม;
- รองเท้าอึดอัด
- โรคอื่น ๆ ของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก
- โรครูมาตอยด์
ความเครียดอย่างไม่มีเหตุผลอาจเป็นผลมาจากวิถีชีวิตหรือผลจากการเลือกอาชีพเดินสม่ำเสมอ ยืนในที่เดียว แบกของหนัก กิจกรรมที่เข้มข้นทั้งหมดนี้เป็นสิ่งยั่วยุกระบวนการทางพยาธิวิทยาในระยะกลาง (หลายปี)
อีกสาเหตุหนึ่งคือการบาดเจ็บ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแตกหักภายในข้อ ข้อเคลื่อน และรอยฟกช้ำที่รุนแรง (ในระดับน้อยกว่า)โรคข้ออักเสบของข้อข้อเท้าแสดงออกโดยไม่มีใครสังเกตเห็น แต่ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องบ่อยครั้งผู้ป่วยประเมินผลที่ตามมาของบาดแผลที่พวกเขาได้รับต่ำเกินไป
การผ่าตัดสามารถกระตุ้นให้เกิดโรคข้ออักเสบได้อย่างไรก็ตามภาวะแทรกซ้อนดังกล่าวค่อนข้างหายากสาเหตุหลักมาจากการประเมินสถานการณ์ทางคลินิกที่ไม่ถูกต้องคุณสมบัติของแพทย์ไม่เพียงพอ
โรคทางเมตาบอลิซึมเช่นเบาหวานสามารถกระตุ้นให้เกิดความผิดปกติได้อย่างไรก็ตามสาเหตุของโรคข้อเข่าเสื่อมมักเกิดจากโรคเกาต์รวมถึงความผิดปกติของฮอร์โมน (เช่นในวัยหมดประจำเดือน)
รองเท้าที่ไม่สบายเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญในการพัฒนากระบวนการทางพยาธิวิทยาความผิดปกติเกิดขึ้นเนื่องจากการกระจายน้ำหนักที่เท้าไม่เหมาะสมความผิดปกติที่ซับซ้อนมักเกิดขึ้น: ไม่เพียง แต่โรคข้ออักเสบเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังด้วยอย่างน้อยที่สุด - โรคกระดูกพรุนแต่ปัญหาที่อันตรายกว่านั้นก็เป็นไปได้เช่นกัน
ความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อและกระดูกเองก็เพิ่มโอกาสของกระบวนการทางพยาธิวิทยาด้วยไส้เลื่อนระหว่างกระดูกสันหลัง โรคกระดูกพรุน และความผิดปกติแต่กำเนิดทำให้เกิดความเสี่ยงเพิ่มเติม
โรครูมาตอยด์แสดงโดยโรคข้ออักเสบ, โรคลูปัส erythematosus ระบบรอยโรคที่มีลักษณะเสื่อม - dystrophic เป็นเรื่องรอง แต่จะทำให้โรคประจำตัวรุนแรงขึ้นและทำให้การพยากรณ์โรคแย่ลง
โรคข้อเข่าเสื่อมเป็นโรคที่เกิดจากหลายปัจจัยตามกฎแล้วมันจะพัฒนาภายใต้อิทธิพลของหลายสาเหตุในคราวเดียวมีข้อยกเว้น แต่ก็หาได้ยากนอกจากนี้จำนวนปัจจัยยังส่งผลต่อความรุนแรงของโรคและอัตราการลุกลามของกระบวนการทางพยาธิวิทยา
การพัฒนากระบวนการทางพยาธิวิทยาเป็นขั้นตอนในระยะเริ่มแรกการไหลเวียนโลหิตในท้องถิ่นและการกระจายแรงแบบไดนามิกที่เท้าจะหยุดชะงักกระบวนการทำลายล้างในกระดูกอ่อนจะถูกเพิ่มเข้ามาทีละน้อยการอักเสบที่ซบเซาเริ่มต้นขึ้นการเสื่อมของโครงสร้างอื่นๆ ของข้อเท้าเกิดขึ้น เช่น แคปซูล เอ็น กระดูก ฯลฯ ยิ่งโรคก้าวหน้ามากเท่าไร การรักษาก็จะยิ่งยากขึ้นเท่านั้นต้องใช้ความพยายามและเวลามากขึ้น
ปัจจัยที่ทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการเกิดโรคข้ออักเสบเพิ่มขึ้น
การทำลายเนื้อเยื่อข้อต่อข้อเท้า Dystrophic เกิดขึ้นไม่เพียงเป็นผลมาจากอิทธิพลของสาเหตุเฉพาะหน้าเท่านั้นความรุนแรง ความน่าจะเป็นของโรค และลักษณะของโรคจะได้รับผลกระทบจากปัจจัยเสี่ยงพวกเขาทำให้ภาพการละเมิดสมบูรณ์ในหมู่พวกเขา:
- นิสัยการใส่รองเท้าส้นสูง
- ลักษณะงานที่ยากลำบากทางร่างกาย (รวมถึงอาชีพที่มีความเสี่ยงที่ไม่ชัดเจน: ครู คนทำอาหารก็ป่วยด้วย)
- การบาดเจ็บที่ข้อต่อข้อเท้าครั้งก่อน (มีหลายกรณีที่ความผิดปกติเกิดขึ้นหลายปีหลังจากได้รับบาดเจ็บ)
- ประวัติโรคต่อมไร้ท่อ (ความผิดปกติของฮอร์โมนสร้างความเสี่ยงเพิ่มเติม);
- ประวัติโรคระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ
- อายุ 40 ปีขึ้นไป (แม้ว่าโรคนี้จะเกิดขึ้นในคนอายุน้อยกว่าก็ตาม)
- น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้น
- เพศ (ผู้หญิงต้องทนทุกข์ทรมานบ่อยกว่าผู้ชาย)
โรคข้อเข่าเสื่อมเป็นโรคที่พัฒนาช้าอาการไม่ชัดเจนในทันทีดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะประเมินว่าปัจจัยเสี่ยงและสาเหตุใดที่กระตุ้นให้เกิดกระบวนการทางพยาธิวิทยาจำเป็นต้องรวบรวมประวัติการรักษาให้ครบถ้วน
การจำแนกประเภทและประเภทของความเสียหายต่อข้อเท้า
![การจำแนกประเภทของโรคข้อเข่าเสื่อม](/images/บทความ/1898/การจำแนกประเภทของโรคข้อเข่าเสื่อม.jpg)
พยาธิวิทยาจำแนกตามสองฐาน
เกณฑ์แรกคือที่มาของกระบวนการทางพยาธิวิทยาไฮไลท์:
- รูปแบบหลังบาดแผลของโรค (พัฒนาหลังจากได้รับบาดเจ็บที่ข้อต่อข้อเท้าหรือโครงสร้างอื่น ๆ ของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก)
- การเสียรูปของข้อต่อข้อเท้า: ผลที่ตามมาของความผิดปกติของการเผาผลาญหรือการบาดเจ็บพร้อมกับการเสียรูปของข้อต่อช้า แต่มั่นคง
- โรคข้ออักเสบจากการเผาผลาญเกิดขึ้นจากโรคเบาหวาน ความผิดปกติของฮอร์โมน หรือโรคเกาต์ (ความผิดปกติของการเผาผลาญของพิวรีน)
พื้นฐานที่สองสำหรับการจำแนกประเภทขึ้นอยู่กับระยะของกระบวนการทางพยาธิวิทยาในการพัฒนา arthrosis ของข้อต่อข้อเท้าต้องผ่านขั้นตอนต่อไปนี้:
- เริ่มต้นหรือต้น;
- ความก้าวหน้า;
- โรคข้อขั้นสูง
ในระยะแรก ไม่มีภาพทางคลินิกเช่นนี้หรือปรากฏหลังจากออกกำลังกายอย่างหนักกระบวนการทางพยาธิวิทยาถูกตรวจพบโดยวิธีการวินิจฉัยพิเศษเท่านั้น
ระยะลุกลามของโรคจะมาพร้อมกับความรุนแรงของคลินิกอาการจะปรากฏหลังจากออกกำลังกายเล็กน้อยความทนทานต่อการโหลดลดลงมีอาการปวดอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการเคลื่อนไหวของขาในข้อข้อเท้ามีจำกัด
ขั้นตอนสุดท้ายของกระบวนการทางพยาธิวิทยาจะมาพร้อมกับความเจ็บปวดอย่างรุนแรงตลอดจนอาการอื่น ๆ ในสภาวะพักผ่อนเต็มที่ฟังก์ชั่นรองรับและมอเตอร์บกพร่องบ่อยครั้งบุคคลจะพิการจำเป็นต้องมีการผ่าตัดรักษาที่ซับซ้อน รวมถึงการผ่าตัดเอ็นโดเทียมด้วย
สำคัญ!
การแบ่งระยะมีบทบาทมากที่สุดในการกำหนดกลยุทธ์การรักษา ตลอดจนคาดการณ์ระยะและผลลัพธ์ของโรคความผิดปกตินี้ได้รับการรักษาอย่างดีที่สุดตั้งแต่เนิ่นๆยิ่งพยาธิวิทยาก้าวหน้าเท่าใด การแก้ไขก็จะยิ่งยากและใช้เวลานานเท่านั้น
อาการของโรค
![อาการของโรคข้อเข่าเสื่อม](/images/บทความ/1898/อาการของโรคข้อเข่าเสื่อม.jpg)
ภาพทางคลินิกขึ้นอยู่กับรูปแบบและระยะของกระบวนการทางพยาธิวิทยาอาการทั่วไปคือ:
- ความเจ็บปวด;
- ความเหนื่อยล้า;
- แพ้การออกกำลังกาย
- บวม;
- ความผิดปกติของฟังก์ชั่นรองรับของขา
- กล้ามเนื้ออ่อนแรง.
อาการปวดที่ขาเริ่มแรกจะสังเกตได้เฉพาะหลังจากออกกำลังกายอย่างหนักเท่านั้นกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ก็เพียงพอแล้วในขั้นตอนขั้นสูงของกระบวนการทางพยาธิวิทยาจะมีอาการปวดอยู่เสมอโดยไม่คำนึงถึงภาระ
ความเหนื่อยล้าสังเกตได้ตั้งแต่ระยะแรกของความผิดปกติความรู้สึกของกล้ามเนื้ออ่อนแรงและความเมื่อยล้าที่เพิ่มขึ้นดำเนินไปพร้อมกับโรคสัญญาณบ่งบอกถึงการพัฒนาความผิดปกติต่อไป
ความอดทนต่อการออกกำลังกายก็ค่อยๆลดลงเช่นกันในขั้นตอนที่เด่นชัดของความผิดปกติบุคคลไม่สามารถขึ้นไปที่ชั้นสองหรือสามได้เราต้องหยุด.
อาการบวมเป็นสัญญาณที่ปรากฏอยู่เสมอขาที่ข้อเท้าดูบวมและขยายใหญ่ขึ้นนี่เป็นอาการที่ไม่เฉพาะเจาะจง
อาการปวดเริ่มเป็นเรื่องปกติหลังจากอยู่ในที่เดียวเป็นเวลานานจะเกิดความฝืดอย่างรุนแรงของข้อต่อการเคลื่อนไหวครั้งแรกทำให้เกิดความรู้สึกไม่สบายอย่างมากความเจ็บปวดและความรู้สึกไม่สบายจะค่อยๆ หายไปเมื่อบุคคลนั้นยังคงเคลื่อนไหว
ภาพทางคลินิกขึ้นอยู่กับระดับของโรคข้อเข่าเสื่อมมีบทบาทสำคัญในการกำหนดระยะและความรุนแรงของกระบวนการทางพยาธิวิทยาแพทย์จะจัดระบบอาการโดยซักถามด้วยวาจาและซักประวัติ
โรคนี้มีลักษณะเป็นเรื้อรังในช่วงที่มีอาการกำเริบสัญญาณของโรคข้อเข่าเสื่อมจะปรากฏชัดเจนที่สุดในระยะเรื้อรัง การบรรเทาอาการจะเป็นเพียงบางส่วนเท่านั้นคลินิกไม่สว่างนักแต่อาการไม่หายขาดจากนั้นอาการกำเริบของโรคข้อต่อข้อเท้าจะเกิดขึ้นอีกครั้งอาการจะรุนแรงขึ้นอีกครั้งและวนเป็นวงกลมจนกระทั่งได้รับการบำบัดที่มีคุณภาพ
ภาวะแทรกซ้อนของโรคข้อเข่าเสื่อม
![ภาวะแทรกซ้อนของโรคข้อเข่าเสื่อม](/images/บทความ/1898/ภาวะแทรกซ้อนของโรคข้อเข่าเสื่อม.jpg)
ภาวะแทรกซ้อนของกระบวนการทางพยาธิวิทยาเกี่ยวข้องกับการรักษาความสามารถในการทำงานและความสามารถในการดูแลตัวเอง
ผู้ป่วยจะมีอาการข้อเท้าผิดรูปกระบวนการทางพยาธิวิทยาสิ้นสุดลงด้วยการก่อตัวของการหดเกร็งบริเวณที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวของแขนขาในข้อเท้าได้ทั้งหมดหรือทั้งหมดสถานการณ์สามารถแก้ไขได้โดยการผ่าตัดเท่านั้น
ในช่วงเวลาของการกำเริบการพัฒนาของไขข้ออักเสบและการอักเสบของไขข้อเบอร์ซาเป็นเรื่องปกติเงื่อนไขนี้กินเวลาหลายสัปดาห์และในช่วงเฉียบพลันจะช่วยลดความสามารถในการทำงานและเคลื่อนย้ายได้อย่างสมบูรณ์
ผลลัพธ์สุดท้ายของกระบวนการทางพยาธิวิทยาคือการลดลงและสูญเสียการทำงานของขาโดยสมบูรณ์ บุคคลไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามปกติคุณต้องใช้ไม้ค้ำยันสูญเสียความสามารถในการทำงานโดยสิ้นเชิง และในบางกรณี ความสามารถในการดูแลตัวเองด้วยในระยะขั้นสูงของโรคข้อเข่าเสื่อม ผู้ป่วยจะพิการ
การวินิจฉัยโรค
![การวินิจฉัยโรคข้ออักเสบ](/images/บทความ/1898/การวินิจฉัยโรคข้ออักเสบ.jpg)
การวินิจฉัยความเสียหายต่อโครงสร้างข้อและเนื้อเยื่อกระดูกอ่อนดำเนินการภายใต้การดูแลของแพทย์ผู้บาดเจ็บทางกระดูกและข้อการสอบก็เป็นเรื่องปกติการระบุกระบวนการทางพยาธิวิทยาตลอดจนระดับความรุนแรงไม่ใช่เรื่องยากในบรรดาเทคนิค:
- การซักถามด้วยวาจาของผู้ป่วยเพื่อให้เข้าใจลักษณะของอาการและข้อร้องเรียนด้านสุขภาพได้ดีขึ้น
- การรวบรวมรำลึกซึ่งช่วยให้คุณสามารถระบุที่มาของสภาพทางพยาธิวิทยาได้
- การคลำ: โรคข้ออักเสบจะแสดงโดยการเสียรูป, บวม, ปวดระหว่างการเคลื่อนไหวที่ไม่โต้ตอบ;
- การถ่ายภาพรังสีข้อเท้า: การตรวจตามปกติที่ให้ข้อมูลเพียงพอในการวินิจฉัยและระบุความรุนแรง ถือเป็นการตรวจมาตรฐานทองคำ
- MRI หากข้อมูลภาพรังสีไม่เพียงพอ
อาจทำการศึกษาอื่น ๆตัวอย่างเช่น การตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (โรคข้ออักเสบไม่เพียงส่งผลต่อกระดูกอ่อนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงกระดูกด้วย CT ช่วยให้มองเห็นรายละเอียดของความผิดปกติได้อย่างแม่นยำ)
บันทึก!
Arthrosis ไม่มีอาการเฉพาะเจาะจงโดยเฉพาะในระยะเริ่มแรกดังนั้นด้วยตัวคุณเองหากไม่มีความรู้เพียงพอจึงไม่สามารถแยกแยะกระบวนการทางพยาธิวิทยาออกจากกันได้จำเป็นต้องมีการวินิจฉัยด้วยเครื่องมือพิเศษ
เทคนิคการวินิจฉัยทางห้องปฏิบัติการให้ข้อมูลเพียงเล็กน้อยเป็นเพียงข้อมูลในการระบุกระบวนการอักเสบและช่วยในการวินิจฉัยโรคข้ออักเสบบางรูปแบบ (ต้นกำเนิดจากการเผาผลาญ ธรรมชาติของรูมาตอยด์)
วิธีการรักษา
![วิธีการรักษาข้อเข่าเสื่อม](/images/บทความ/1898/วิธีการรักษาข้อเข่าเสื่อม.jpg)
การรักษาโรคข้อเข่าเสื่อมนั้นดำเนินการโดยใช้เทคนิคอนุรักษ์นิยมและการผ่าตัดผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสามารถบรรลุได้หากคุณหันไปใช้การแก้ไขที่ซับซ้อน
การบำบัดแบบอนุรักษ์นิยม ได้แก่ การใช้ยา การออกกำลังกายบำบัด และกายภาพบำบัดพร้อมการนวดใช้ยาต่อไปนี้:
- ต้านการอักเสบในท้องถิ่น
- ยาต้านการอักเสบทั่วไป (ในรูปแบบของยาเม็ดหรือสารละลายฉีด);
- chondroprotectors;
- กรดนิโคตินิกและวิธีการอื่นในการปรับปรุงกระบวนการเผาผลาญ
การบำบัดด้วยการออกกำลังกายและกายภาพบำบัดร่วมกับการนวดมีวัตถุประสงค์เพื่อการฟื้นตัวหลังจากอาการเฉียบพลันหายไปแล้ววิธีการเหล่านี้มีความสำคัญในช่วงระยะเวลาของการบรรเทาอาการหากโรคเกิดขึ้นในรูปแบบเฉียบพลันโดยมีอาการทางคลินิกเด่นชัดวิธีการจะถูกเลื่อนออกไป
จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดเพื่อรักษาความผิดปกติและการเบี่ยงเบนอย่างต่อเนื่องในกายวิภาคของข้อต่อการทำศัลยกรรมพลาสติกร่วมกันหรือเอ็นโดเทียม การเปลี่ยนข้อต่อด้วยอะนาลอกเทียมสามารถทำได้นี่เป็นวิธีการแก้ไขที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง
การคาดการณ์
![การพยากรณ์โรคหลังหลอดเลือด](/images/บทความ/1898/การพยากรณ์โรคหลังหลอดเลือด.jpg)
การพยากรณ์โรคขึ้นอยู่กับช่วงเวลาของการรักษา ภาวะสุขภาพ สาเหตุของโรคข้ออักเสบ รวมถึงระดับของการพัฒนาความผิดปกติยิ่งโรคก้าวหน้า สถานการณ์ยิ่งซับซ้อนหากเริ่มการรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ โอกาสในการรักษาและการฟื้นตัวที่สมบูรณ์จะดีในกรณีอื่นๆ จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดและพักฟื้นเป็นเวลานาน
การป้องกันความผิดปกติ
![การป้องกันโรคข้อข้อเท้า](/images/บทความ/1898/การป้องกันโรคข้อข้อเท้า.jpg)
การป้องกันโรคข้อเข่าเสื่อม ได้แก่ :
- สวมรองเท้าที่สบาย
- การรักษาโรคระบบกล้ามเนื้อและกระดูกอย่างทันท่วงที
- การควบคุมความเป็นอยู่ที่ดีอย่างเหมาะสม
- การควบคุมน้ำหนักตัว
- หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บ
- การควบคุมโหลด
การป้องกันสามารถลดความเสี่ยงของโรคข้อเข่าเสื่อมได้ 2-3 เท่าความน่าจะเป็นของกระบวนการทางพยาธิวิทยาจะมีน้อยมาก